“Every time you throw away your old music strings, do you feel like it’s a waste of valuable materials?”
Met die vraag begon in 2020 het avontuur van StringSavers. Wat startte als een uit de hand gelopen grap tijdens de coronapandemie, groeide uit tot mijn eerste échte duurzaamheidsproject. Geïnspireerd door het recyclingprogramma van D’Addario in de Verenigde Staten nam ik me — misschien wat naïef, maar vooral vol enthousiasme — voor om een Europees recyclingprogramma voor gebruikte muzieksnaren op te zetten.
En zo geschiedde.
Ik bouwde een website en bedacht een vrolijke mascotte: Gitty Gilbert, een knipoog naar Holle Bolle Gijs (uiteraard met toestemming van de Efteling). Daarna begon het echte werk: gitaarreparateurs in heel Europa benaderen en hen enthousiast maken voor het initiatief. Dat bleek verrassend succesvol. Ik ontving aanmeldingen uit onder andere Nederland, België, Duitsland, Frankrijk en Spanje. En een paar maanden later arriveerde de eerste volle doos uit Parijs — ruim 16 kilo gebruikte gitaarsnaren. Een magisch moment.
Om de logistieke kosten van het recyclingprogramma te kunnen dragen, ontstond een nieuw idee: zelf snaren gaan verkopen. Zo werd De Groene Luit geboren — een online muziekwinkel met een breed assortiment voor diverse snaarinstrumenten. Tussen alle gevestigde online aanbieders was het lastig om zichtbaar te worden, maar via het partnerplatform van Bol.com kwamen de eerste bestellingen binnen. Het cirkeltje was rond: nieuwe snaren verkopen, oude snaren recyclen.
Toch veranderde er gaandeweg iets.
Na een paar jaar merkte ik dat het plezier begon te slijten. Het uitsorteren van gebruikte snaren bleek arbeidsintensiever dan gedacht. En waar ik hoopte op een groeiende lokale klantenkring, bestond het werk vooral uit pakketjes inpakken en verzenden. Efficiënt, maar weinig persoonlijk.
De toenemende verharding in de online handel gaf uiteindelijk de doorslag. Toen ik zag hoe Bol.com haar verkooppartners tegen elkaar uitspeelde, stelde ik mezelf de vraag: Is dit de manier waarop ik wil bijdragen aan een duurzame wereld?
Het antwoord vond ik elders — in nieuwe, meer lokale en sociale initiatieven zoals Potje Robben.
Na vier jaar kwam er daarmee een einde aan StringSavers en De Groene Luit. Het was een mooie, leerzame periode vol experiment, idealisme en ondernemerschap. En hoewel ik met plezier terugkijk, voelt het ook goed om dit hoofdstuk afgerond te hebben.